شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالتی از دل‌مشغولی و تلاطم درونی می‌پردازد. شاعر از ما می‌خواهد که مسائل ظاهری و سطحی را کنار بگذاریم و به عمق احساسات و واقعیت‌ها توجه کنیم. او تأکید می‌کند که در مجلسی که نمی‌توان به راحتی با کلمات صحبت کرد، باید احساسات واقعی‌امان را بیان کنیم و از گفتن بی‌هوده کلمات بپرهیزیم.
معنی طلبی، بساط صورت ته کنبگذار حزین فسانه، ساز ره کن
هوش مصنوعی: اگر به دنبال فهم عمیقتری از موضوعی هستی، باید از ظواهر و نشانهها دست بکشی و به عمق حقیقت برسی. بگذار تا احساسات و داستانهای غمانگیز را در دل خود تحمل کنی و خود را برای سفر و جستجو آماده کنی.
در مجلس حال، قال را ره نبوددل می خواهی زبان خود کوته کن
هوش مصنوعی: در این دیدار، فضایی برای گفتوگو وجود ندارد؛ اگر میخواهی دل آرامی داشته باشی، بهتر است که زبانت را کوتاه کنی و کمتر سخن بگویی.