شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جستجوی لذت و خوشی در چمنها اشاره میکند و از سرگردانی خود در وطنها صحبت میکند. او در جستجوی دل خود، در دور و بر زلفهای معشوق میچرخد، امید دارد که با این جستجو، دلش را پیدا کند.
تا کی گل عیش در چمنها جویم؟آوارهٔ خود را به وطنها جویم؟
هوش مصنوعی: چقدر باید در باغها و چمنها به دنبال شادی و خوشی بگردم؟ من به دنبال پیدا کردن جایگاه خودم در میان سرزمینهای مختلف هستم.
در پیچ و خم زلف بتان می گردمشاید دل خود، درین شکنها جویم
هوش مصنوعی: در میان پیچ و خم موهای معشوقهای گردش میکنم، شاید بتوانم دل خود را در این زیباییها پیدا کنم.