شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: این اشعار به این موضوع اشاره دارد که انسان‌ها در اثر ندانم‌کاری و ناآگاهی، خود را از حقیقت و نور وجودشان دور می‌کنند. در واقع، با حجاب‌ها و نقاب‌هایی که بر خود می‌نهند، به نوعی در واقعیت خود و وجود واقعی‌شان غرق می‌شوند و نمی‌توانند به درستی خود را بشناسند و درک کنند.
حق ظاهر و خلق در حجاب افزودنسرچشمهٔ خورشید به خاک اندودن
هوش مصنوعی: حق را آشکار و خلق را در پرده نگه داشتن مانند این است که نور خورشید را بر روی زمین بپاشیم.
تو بی خبر از قصور و ادراک خودیموجود، نهان نمی تواند بودن
هوش مصنوعی: تو از کمبود و ناتوانیهای خود بیخبر هستی، اما وجودت نمیتواند پنهان بماند.