شمارهٔ ۲۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این مصرعها احساس ناامیدی و غم را مطرح میکند. او از بیوفایی و دوری دل میگوید و اینکه هیچگاه نتوانسته به آرامش و شادی دست یابد. او از دل طرف مقابل خسته و ناراحت است و میخواهد که یک بار به خواستههای او پاسخ داده شود. در نهایت، شاعر از دل شکستهاش و نالههایش از دل طرف مقابل، شکایت میکند.
ای خاک وفا رفته به باد از دل تویک دل به جهان نگشته شاد از دل تو
هوش مصنوعی: ای خاکی که به باد رفتهای، از دل تو هیچ دلی در این دنیا شاد نشده است.
یکبار نمی رسی به داد دل منداد از دل تو، هزار داد از دل تو
هوش مصنوعی: بهترین راه برای اینکه به خواستههای دل من پاسخ بدهی، این است که از عمق وجودت، احساساتت را بیان کنی. تو هر بار که چیزی میگویی، تاثیر زیادی بر احساسات من دارد.