شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که سرچشمه غم عشق را نباید از بیگانگان و آدم‌های ناآگاه جستجو کرد، چون آنها فقط افسانه‌ها و حرف‌های بی‌معنا می‌زنند. همچنین، از شخصی که در حالت مستی به سر می‌برد، نباید انتظار داشته باشیم که به ما نکات هوشیارانه‌ای بگوید، زیرا او در عالم دیوانگی است و نمی‌تواند عقل را درک کند.
سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجواز واعظ بی خبر، جز افسانه مجو
هوش مصنوعی: راز اندوه عشق را از افراد بیگانه نپرس. از واعظ بیخبر هم جز داستانهای خیالی چیزی نخواهی شنید.
مستم، ره هوشیاری از من مطلبافسانهٔ عقل را ز دیوانه مجو
هوش مصنوعی: من در حال سرمستی هستم، پس به دنبال هوشیاری نرو. داستان عقل را از دیوانه نخواه.