شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به شخصی اشاره می‌کند که به خاطر غم و اندوه خود از زندگی و ارتباط با دیگران دور شده است. او با این حال از تسلیم شدن در برابر نفاق و دورویی‌های مردم انتقاد می‌کند و از او می‌پرسد که چرا با این حال در بند و اسیر رفتارهای منافقانه در جامعه شده است. شاعر از او می‌خواهد تا حال خود را تغییر دهد و از غم و اندوه نجات یابد.
تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟با خلق زمانه از چه همدم شده‌ای؟
هوش مصنوعی: چقدر همچنان غمگین و در اندوه زندگی میکنی؟ چرا با مردم زمانهات همنشین شده‌ای و در آنها شریک غم خود شده‌ای؟
چون یار موافقی ندیدی، ز چه رودر بند منافقان عالم شده‌ای؟
هوش مصنوعی: وقتی یاری همدل و همراه پیدا نکردی، چرا خود را گرفتار افرادی کردهای که نمیتوان به آنها اعتماد کرد؟