شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و دلنشینی بهار و باغ اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی باید به تلاش و کار خود متعهد باشد. او خودش را با شمع مقایسه می‌کند که همواره در تلاش است و نمی‌تواند به راحتی استراحت کند. در واقع، شاعر به اهمیت تلاش و کوشش در زندگی اشاره دارد و نشان می‌دهد که آسایش به سادگی به دست نمی‌آید.
باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود راهرکس گذاشت چون من، با دیده کار خود را
هوش مصنوعی: هر کسی که توانسته باشد بهار و زیبایی را در زندگی خود ایجاد کند و از نعمتهای آن بهرهمند شود، باید همانند من، با دقت و توجه به کارهای خود نگاهی بیندازد و به محیط و وضعیت خود اهمیت دهد.
من آن نیم که چون شمع، آسودگی گزینمدرکارگریه کردم، لیل و نهار خود را
هوش مصنوعی: من فردی نیستم که مانند شمع فقط در آرامش و راحتی زندگی کنم؛ بلکه در کار و تلاش خود، حتی روز و شب را به گریه و اندوه گذراندهام.