شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از آزارهایی که در زندگی خود متحمل می‌شود، صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که علی‌رغم این آزارها، همچنان به زندگی ادامه می‌دهد. دلش در برابر دشمنان دچار درد و سوزش است و هر لحظه تحت فشار خون گرم عشق قرار دارد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که تنها او نیست که در چنگال عشق دچار مشکل است، بلکه حتی زاهدانی که به ظاهر نیکوکارند نیز به نوعی درگیر این ماجرا هستند و به وسوسه‌های عشق کشیده می‌شوند.
آزاده، از حیات خود آزار می‌کشدباری‌ست این، که دوش سبکبار می‌کشد
هوش مصنوعی: آزادگان از زندگی خود رنج میبرند، زیرا بار سنگینی را از دوش خود بهتازگی برمیدارند.
بر خصم تندخوست دلم، کورهٔ گداززین خون گرم، نیشتر آزار می‌کشد
هوش مصنوعی: دل من نسبت به دشمنی خشن و تندخو دچار التهاب و ناراحتی است، و از این خون جوشان، همچون کورهای که در حال ذوب کردن است، درد و رنج می‌کشد.
تنها نه کفر زلف تو زد راه تقویمزاهد به سبحه، رشتهٔ زنّار می‌کشد
هوش مصنوعی: زلف تو فقط باعث کفر و انحراف زاهدان نمیشود، بلکه آنها با تسبیح و عبادت هم به دنبال مصیبت میگردند و به خودشان آسیب میزنند.