شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی آتش بهار و تأثیر آن بر زندگی و عشق شاعر است. شاعر اشاره می‌کند که تنها آتش بهار و می‌تواند زنجیرهای توبه او را بشکند و از دل شکسته‌اش می‌گوید که از کار کرده‌ای ناراحت است. او همچنین به زیبایی زلف معشوق اشاره دارد و خواهان این است که آن را بشکند تا بتواند به آرامش برسد.
جز آتش بهار هوا را که بشکند؟جز می، طلسم توبهٔ ما را کِه بشکند؟
هوش مصنوعی: چه چیزی می‌تواند شادی را پس از زمستان به ارمغان بیاورد؟ چه چیزی می‌تواند ما را از بند توبهمان آزاد کند جز نوشیدنی و لذت؟
دست و دل شکسته ام از کار برده ایبر عارض تو، زلف دو تا را که بشکند؟
هوش مصنوعی: دست و دل من از کار کسی که بر صورت تو تأثیر گذاشته شکسته شده است. حالا چه کسی می‌تواند زلفهای دوگانهی تو را بشکند؟