شمارهٔ ۲۰۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که سینه او پر از درد و زخم‌های عاطفی است و از هر زخمی که دارد، بوی خون بیرون می‌آید. این خون نمادی از احساسات عمیق و رنج‌هایی است که او با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند. به نوعی، شاعر نشان می‌دهد که هر زخم و درد او داستان و تجربه‌ای خاص دارد.
ز هر چاکی که دارد سینه من، بوی خون آیدکه یک بو از هزاران رخنهء مِجمر برون آید
هوش مصنوعی: هر خللی در سینه‌ام بوی خون می‌دهد، گویی یکی از هزاران سوراخ گودال عمیق جریان دارد.