شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساساتی عمیق را بیان می‌کند. دلش از قفس سینه‌اش آزاد شده و شوری در میان مرغان چمن ایجاد کرده است. او برای اینکه بتواند جوهر عشق معشوقه‌اش را تحمل کند، روزگار سختی را گذرانده است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که امروز نمی‌تواند کنار یارانش باشد و این موضوع به تقدیرش برمی‌گردد که او را به حال تنهایی برده است.
دل از قفس سینه، دم سرد برآوردشور از همه مرغان چمن گرد، برآورد
هوش مصنوعی: دل از قفس سینه آزاد شد و با یک نفس سرد، جان تازهای گرفت. شور و حال از میان تمام پرندگان چمن به وجود آمد.
تا حوصلهٔ جور تو را داشته باشمایام مرا حادثه پرورد، برآورد
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانم به تحمل سختیهای تو ادامه دهم، روزگار مرا با حوادثی پرورش داد که توانایی و صبرم را افزایش داد.
معذورم اگر همسر یاران، نیم امروزتقدیر چه سازم که مرا مرد برآورد
هوش مصنوعی: من عذرخواهی میکنم اگر نتوانم امروز با دوستانم باشم، زیرا تقدیر به من چنین وضعیتی داده است که مردی از من انتظار دارد.