شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به زیبایی و جذابیت خاص معشوق دارد. زلف معشوق مانند آتش است که آتش‌افروزی و شور و شوق را ایجاد می‌کند. در این اثر، شدت زیبایی او تا حدی است که بر دل پرندگان چمن‌زار نیز اثر گذاشته و آنها را به شور و هیجان وادار می‌کند. زمانی که معشوق رخساره خود را نشان می‌دهد، احساسات عاشقانه در دل عاشق شعله‌ور می‌شود و درونی‌ترین احساسات او را بیدار می‌کند.
زلف سیهش، آتش بیداد برآورددود از شکن طرّهٔ شمشاد برآورد
هوش مصنوعی: زلف سیاه او باعث شد که آتش و غم و اندوهی برپا شود و از پیچ و تاب موهایش، دود و غباری به وجود آمد.
برخاست مرا از قفس سینه صفیریشور از دل مرغان چمن زاد برآورد
هوش مصنوعی: صدای شریانی از دل من برخاست که مرا از قفس سینه آزاد کرد و شوری را در دل پرندگان چمن ایجاد کرد.
رخساره نمودیّ و مرا مردمک چشمدر دیده سپندی شد و فریاد برآورد
هوش مصنوعی: صورت زیبایت را نشان دادی و چشمانم مانند مردمک چشم، در نگاهت دریده و بس پر از شوق و حسرت شد و برآشفت.