شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر نگرانی خود را بیان می‌کند که مبادا سخنی بی‌مقدمه و بی‌فکر از او خارج شود. او بیان می‌کند که این مضمون، موضوعی مهم و ارزشمند است و نباید به سادگی بیان شود.
ترسم که بر لبی، سخن آن میان رودمضمون بسته ایست، چرا رایگان رود؟
هوش مصنوعی: می‌ترسم که یک سخن در میانه‌ی لب‌هایی بیان شود. این سخن مضمون خاصی دارد، چرا باید بدون ارزش بماند؟