شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او از دل و مژه به فرات اشاره می‌کند و می‌گوید که در وجودش راهی برای بیان عشق نیست. همچنین، با اشاره به بخت سیاه و ابرهای تیره، احساس ناامیدی و حزن خود را بیان می‌کند و می‌پرسد که چه اقدامی می‌تواند در برابر این بدبختی‌ها انجام دهد.
از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟بخت سیهم، ابر سیاهی ست چه سازم؟
هوش مصنوعی: از دل که به فرات می‌رسد، چشمم به آینده‌ای امید دارد، اما چه کنم که بخت من تیره و تار است و همچون ابرهای سیاه در آسمان، حال و روز خوبی برایم نمی‌آورد.