شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی عشق و جستجوی آن می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌پرسد که بدون عشق چطور به دل‌ها نزدیک می‌شود و اشاره می‌کند که اگر اهل نظر نیستی، چرا به تماشا می‌روی. به عشق اشاره می‌کند که نخستین خاستگاهش به سوختگی و آسیب‌های نفس اشاره دارد و از نوسفر (مسافر جدید) می‌پرسد که چرا به دنبال ماست. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که زیبایی واقعی تنها با جان ارزش دارد و به همین خاطر در بازار عشق در مصر، به هر قیمتی توجه نکنید.
بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟اهل نظر نیی، به تماشا چه می‌روی؟
هوش مصنوعی: اگر به دلهای مردم عشق و محبت نداشته باشی، چرا در کنار آنها حضور پیدا میکنی؟ تو که فردی صاحب نظر نیستی، برای چه به تماشا و مشاهده میآیی؟
کام نخست سوخت نفس، برق خام راای نوسفر، تو بر اثر ما چه می‌روی؟
هوش مصنوعی: در آغاز، شوق و آرزوها از بین رفت و نفس به تنگنای احساسات دچار شد. ای مسافر نو، تو چرا بر راه ما گام میگذاری؟
جز نقد جان، بها نپذیرد متاع حسندر چارسوی مصر، به سودا چه می‌روی؟
هوش مصنوعی: غیر از جان که ارزش والایی دارد، هیچ چیز دیگری نمیتواند ارزش و زیبایی را در بازار مصر به دست آورد. پس چرا به دنبال معامله و خرید و فروش هستی؟