شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: ناصح، چرا بیهوده نصیحت می‌کنی و گوش‌ها را به سخن خود آزرده می‌کنی؟ غم همانند خوراک عاشق است، و تو در این زمینه خودداری می‌کنی. از منازعه عشق فقط صحبت می‌کنی و بی‌دلیل سینه‌ات را می‌شکافتی. به نظر تو، فقط ابعاد ظاهری وجود دارد و از عمق کتاب‌ها چیزی نمی‌فهمی، اما با این حال، ادعای فهم و درک می‌کنی.
ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟تعذیب گوش ها، به زبان چند می کنی؟
هوش مصنوعی: ای نصیحتکننده، چرا از روی بیهوده به پند دادن مشغولی؟ گوش‌ها را آزار میدهی، اما با چند کلمه میخواهی تأثیر بگذاری؟
غم، قوت عاشق است و تو امساک می کنیاز لاف عشق، سینه عبث چاک می کنی
هوش مصنوعی: غم، نیروی اصلی عاشق است و تو بیآنکه عشق واقعی داشته باشی فقط ادعای آن را می‌کنی، اما دلتنگی و درد درونت را به نمایش میگذاری بدون اینکه معنی واقعی آن را درک کنی.
جز عرض و طول، در نظرت ازکتاب نیستبا این سواد، دعوی ادراک می کنی
هوش مصنوعی: تنها با اندازهگیری و بررسی سطحی نمیتوان به عمق موضوع پی برد. با این شناخت و معلومات، ادعای درک عمیق داری که صحیح نیست.