بخش ۲۷ - اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینی

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع خودشناسی و تواضع پرداخته و بر اهمیت ترک خودپرستی تاکید دارد. شاعر اشاره می‌کند که اگر انسان به مسکینی و نیازمندی توجه کند و از خودبینی و غرور دوری کند، به عزت و سربلندی خواهد رسید. او به مثال دانه‌ای که به زمین می‌افتد و تلاش می‌کند تا به سمت آسمان برود، اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از افتادگی ابزار رشد و سر بلندی را فراهم کرد. همچنین، شاعر بر اهمیت مجاهدت در برابر نفس اماره (نفسی که انسان را به بدی‌ها سوق می‌دهد) و لزوم گذشتن از خود برای رسیدن به خدا تأکید می‌ورزد. در نهایت، او به سالکان (سالکان راه عرفان) توصیه می‌کند که با مدیریت خود و ترک خودپرستی، به خداوند نزدیک شوند.