شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی بیانگر عشق و شوق به محبوب است. شاعر از عمق احساسات خود، رنج و اشک‌هایش سخن می‌گوید و به زیبایی و جذبه معشوق اشاره می‌کند. او از دل می‌خواهد که جلوه‌های محبوب را ببیند و درک کند که عشق واقعی چه معنایی دارد. همچنین، شاعر بر این باور است که وجود محبوب نورانی و زیباست و این زیبایی می‌تواند دنیا را تحت تأثیر قرار دهد. به طور کلی، شعر درباره عشق، رنج ناشی از آن و جستجوی زیبایی‌های وجود محبوب صحبت می‌کند.
بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یک‌به‌یک
هوش مصنوعی: بر دل مجروح من، لب تو بسیار حق و حقیقت دارد. اگر از اشکهای خونینم بپرسی، آنها به تفصیل توضیح میدهند.
مردم چشم جهانی در جهان مردمیای تو چشم و جان و مردم را به جای مردمک
هوش مصنوعی: ای مردم! تو مانند چشمی هستی که به همه جهان مینگرد و جان و روح مردم را به جای مردمک خود میدانی.
ای دل ار خواهی ببینی خضر را خطش ببینآب حیوانست اگر باید لب لعلش بمَک
هوش مصنوعی: ای دل، اگر میخواهی خضر را ببینی، به نشانههای او نگاه کن. آب حیات است و اگر میخواهی از رازهای زیبا و ارزشمند بهرهمند شوی، باید از لب زیبای او شیرینی بچشید.
تا بود گلگون رخ زردم بسان روی یاربر رخم ای اشک خونین گر نمی‌باری محک
هوش مصنوعی: تا وقتی که چهرهام با رنگ گلگون رو به زردی میرود، مانند چهره معشوق، ای اشک خونین، اگر نمیریزی، مرا محک بزن.
روی بنما تا که من از پیش برخیزم به کلزانکه در پیش یقین هرگز نماند هیچ شک
هوش مصنوعی: لطفاً چهرهات را به من نشان بده تا بتوانم از اینجا بروم، زیرا در حضور حقیقت هیچ شکی باقی نمیماند.
برقع از رخ برفکن بنمای مهر روی راتا که گردد ذرّه‌سان در پیش او مهر فلک
هوش مصنوعی: چادر و پوشش را از چهرهات کنار بزن و نور چهرهات را نشان بده، تا او در برابر تو همچون ستارهای درخشان در آسمان شود.
ای دل ار بینی رخش را در دمت گردد عیانکز جهان آدم چرا گردید مسجود ملک
هوش مصنوعی: ای دل، اگر چهره او را ببینی، در درونت روشن میشود که چرا در دنیا آدمی به مقام پرستش و تعظیم فرشتهها نائل شد.
گر ببینی نور رویش را به سان مغربیخط و خالش را بیا می‌خوان تو قرآن یک‌به‌یک
هوش مصنوعی: اگر زیبایی چهرهاش را ببینی، مانند نوری که از مغرب میتابد و نشانههای صورتش را از نزدیک ببینی، در آن صورت میتوانی آیات قرآن را به آرامی و با تمسک به آن زیبایی بخوانی.