شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این بیت شعری احساس دلگیری و تنگی دل را بیان می‌کند. وقتی که فرد به حدی از ناراحتی می‌رسد که جانش به لب می‌رسد، نمی‌داند چگونه باید احساساتش را بیان کند و تمام آنچه را که در دل دارد، فراموش می‌کند.
هر زمانم که رسد جان به لب از تنگی دلچون کنم باد دهانت همه از یاد رود
هوش مصنوعی: هر بار که از شدت ناراحتی و تنگی دل به مرز خستگی و ناامیدی می‌رسم، نمی‌دانم چگونه می‌توانم به آرامش برسم و تمام دردها و مشکلات را از یاد ببرم.