شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خوشحالی و شوقی اشاره می‌کند که با صبح و وزش باد به دلش می‌رسد. او احساس امنیت و آرامش می‌کند و گویی حوادث ناخوشایند را پشت سر گذاشته و حالا به سایه شخصیتی محبوب و دلنشین پناه می‌برد. این تصویر احساس خوشی و آسایش را به خوبی نشان می‌دهد.
چه مژده بود که باد سحرگهی آوردهوای شور و طرب بر دلم رهی آورد
هوش مصنوعی: باد صبحگاهی چه خبر خوشی را برایم آورد که احساس شادی و سرور را به دل من بخشید.
دل از سموم حوادث کنون شود ایمنکه رو به سایهٔ آن قامت سهی آورد
هوش مصنوعی: دل از آلودگیهای مشکلات و دشواریها اکنون در امان خواهد بود، چرا که به سایهی آن قامت بلند و زیبا پناه آورده است.