شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و انتظار پرداخته است. شاعر از زیبایی و جذبه معشوق می‌گوید و اینکه چگونه این زیبایی جانش را تحت تأثیر قرار داده است. او به شدت به انتظار معشوق نشسته و می‌نالد که نه جانش از تن برآید و نه هیچ خبری از او به دستش برسد. شاعر با استفاده از تشبیهات مختلف، به قدرت و تاثیر معشوق و تیر غمزه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که تحمل این زیبایی و جفا برای انسان غیرممکن است. او همچنین از ناهماهنگی و دوری از معشوق سخن می‌گوید و می‌افزاید که اگر روزی معشوق به سویش آید، چه بار سنگینی از عشق و انتظار او بر دوش خواهد بود. در پایان، شاعر به ناتوانی انسان در برابر قوت و زیبایی معشوق تأکید می‌کند.
چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید
هوش مصنوعی: با موهای زیبایت چه کارها که نمیتوان کرد! جان از دستان آن تار آزاد میشود و به دنبال آن، زندگی به پایان میرسد.
سپر به پیش سپارد از این ستاره زمین راگر آسمان همه با آفتاب و با قمر آید
هوش مصنوعی: اگر این ستاره، یعنی زمین، خود را به سپر تقدیم کند، حتی اگر تمام آسمان با نور خورشید و ماه پر شود، باز هم از آن دفاع نخواهد کرد.
بیا به بین که چه حال است از انتظار تو ما رانه جان ز تن بدر آید نه قاصدی ز در آید
هوش مصنوعی: بیا و ببین حال ما را که به خاطر انتظار تو چه وضعیتی داریم. نه جانمان از بدن جدا میشود و نه کسی به در میآید که خبری از تو بیاورد.
گر از نظر فکنَد تیرِ غمزه ام ، چه ملامت،دگر نمانده نشانی ز من که در نظر آید
هوش مصنوعی: اگر تیر نگاه و جلوهات به من اصابت کند، چه اشکالی دارد؟ دیگر هیچ نشانی از من باقی نمانده که در نظر تو قابل مشاهده باشد.
فرشته ای تو بدین نازِ جان گداز و گر نه،کجا تحمل کوهی ز طاقت بشر آید
هوش مصنوعی: ای فرشته، تو با زیبایی و ناز خود جان را می سوزانی، وگرنه انسان چگونه میتواند بار سنگینی مانند کوه را تحمل کند؟
هزار بار گرم بشکنی ز تیر جفا پرچو باز تیر تو بینم مرا ز شوق پر آید
هوش مصنوعی: اگر هزار بار هم به خاطر تیرهای بیرحمی که به من میزنی دلم بشکند، باز هم چون پرندهای شاداب به شوق تو نگاه میکنم و احساس سرزندگی میکنم.
بگو بجان ز کمان بر گذشت ناوک مژگانبیا بلب که ز جانانه پیک خوشخبر آید
هوش مصنوعی: بگو به جانم که تیر چشمهای زیبای او از کمان رها شده است. بیا و بگو تا بلبلی که از محبوب خبر خوشی میآورد، بیاید.
نهال قدّ تو تا دیده دید یافت که آخرچه بار میدهد این نونهال اگر ببر آید
هوش مصنوعی: هنگامی که چشمم به قامت تو افتاد، کنجکاو شدم که این جوانه در نهایت چه ثمری خواهد داشت، اگر به بار بنشیند.
جدا ز صورت جانان دلا ز دیده چه حاصلاگر سرشک سر آید ، بهل که دیده برآید
هوش مصنوعی: اگرچه از معشوق دور شدهایم، اما چه فایده دارد که از چشمانم اشکی بریزد؟ بهتر است که این اشک هم از چشم برود و حسرتش بر دل نماند.
سپر به پیش کشم من ز تیر ناز تو حاشادریغ باشد تیری چنین که بر سپر آید
هوش مصنوعی: من به خاطر ناز تو سپر را جلو میگذارم، اما جا دارد که بگویم، چنین تیری که به سپر من برخورد کند، واقعاً جای تاسف دارد.
کمر چگونه ندزدد ، ز بارِ هجرِ تو ، نیّرچه طاقتی بود آنرا که کوه بر کمر آید
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است کمر در برابر عظمت دریا تاب آورد و طاقت بیاورد، در حالی که کوه نمیتواند بر کمر بیفتد؟