شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به تذکر و هشدار درباره احساسات و جذبه‌های عشق می‌پردازد. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید چشمان او ممکن است دیگران را به دام بیاندازند. او همچنین به خطرات و مشکلاتی که از عشق بی‌سود به بار می‌آید، اشاره می‌کند. در نهایت، تأکید می‌کند که افرادی که در پی عشق حقیقی هستند، باید از ریاکاری و تظاهر بپرهیزند و به حقیقت و خلوص درونی خود توجه کنند. به طور کلی، پیام شعر درباره هوشیاری در عشق و دوری از فریبندگی‌های ظاهری است.
گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند
هوش مصنوعی: اگر چشمان تو به دنبال کسی که به دام افتاده است نباشند، پس چرا هر گوشه و کنار پر از کسانی است که در حال شکار هستند؟
مکن ای باد پریشان سر زلفش زنهارکه به هر حلقه از اندام گرفتارانند
هوش مصنوعی: مراقب باش که به خاطر زیبایی و پیچیدگی موی او خود را پریشان نکن، زیرا این زیبایی ممکن است تو را به دام بیندازد.
تو ز می مست شکر خواب چه دانی که به شهرهر شب از نیش سر زلف تو بیدارانند
هوش مصنوعی: تو از لذت شراب خواب هستی و نمیدانی که در شهر هر شب، به خاطر نیش زلف تو، بیدار میشوند.
بر حذر باش که آن نافهٔ مُشکین ، ز صبا،نشود باز که در شهر دلقکارانند
هوش مصنوعی: مواظب باش که آن بوی خوش و دلانگیز که از نسیم می‌آید، باز نخواهد گشت، زیرا در این شهر افرادی هستند که فقط به ظاهر و تظاهر میپردازند.
شیخ گو نخوت بیهوده به رندان مفروشغالب آن است که وارسته گنه‌کارانند
هوش مصنوعی: بهتر است که به خودت مغرور نشوی و ادعای بزرگی نکنی، زیرا شخصی که واقعی و پاکدل است، از این خودپسندیها آزاد است و بیاعتنا به این جلوهها زندگی می‌کند.
صوفیان را شود ار منعکس این دلق ریاهمه دانند که این قوم چه سگسارانند
هوش مصنوعی: صوفیان باید از خودشان دوری کنند، زیرا همه میدانند که این گروه چه کسانی هستند و به طور واقعی چهطور عمل میکنند.
به ادب پای به میخانه نِه ای سالک راهکه به هر پای خُم میکده هشیارانند
هوش مصنوعی: به آرامی و با احتیاط وارد میخانه شو، زیرا هر قدمی که برمیداری، مانند افرادی است که در حال نوشیدن مشروب هستند و باید هوشیار و مراقب باشی.
نیرّ این خرقهٔ پشمینه برانداز ز دوشرهروان حرم عشق سبکبارانند
هوش مصنوعی: خود را از این لباس پشمی و نازک کنار بزن، زیرا مسافران حرم عشق، آزاد و سبکبال هستند.