شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حالات و احساسات ناشی از عشق و دلبستگی می‌پردازد. او از تاریکی روزهای ناامیدی‌اش یاد می‌کند و بیان می‌کند که عشق و زیبایی معشوقش می‌تواند او را از این بلاها رها کند. همچنین به تأثیر عواطف عشق بر روحیه و رفتار انسان‌ها اشاره دارد و می‌گوید که عشق می‌تواند حتی واعظان را تحت تأثیر قرار دهد. در نهایت، شاعر به شخصی که در دوری معشوق بیمار است توصیه می‌کند که دل قوی داشته باشد زیرا عشق و محبت همیشه برمی‌گردد و پرستار دل او خواهد شد.
یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید
هوش مصنوعی: خداوندا، آن کس که موجب تیرگی روزگار ما شده است، در بلای پیچش موی تو گرفتار خواهد آمد.
دم جان بخش مسیحاست سحرخیزانراشعلۀ آه که از سینۀ افکار آید
هوش مصنوعی: نفس کشیدن در صبحگاهی که پر از جادو و زیبایی است، برای کسانی که بیدار میشوند، مانند روحی تازه و حیاتبخش است. جرقههای اشتیاق و آرزو که از دل افکار به وجود میآید، مانند شعلهای گرم و روشن دلها را روشن می‌کند.
زلفت ار برد بیغما دل شهری چه عجبهر چه گویند از آنرهزن طرّار آید
هوش مصنوعی: اگر زلف تو دل شهری را به غم بکشد، چه تعجبی دارد؟ زیرا هر چه بگویند، از آن راهزن سازگار میآید.
ایدل غمزده خوابی که شب از نیمه گذشتوقت آنست که همسایه زنهار آید
هوش مصنوعی: دوست غمگین، وقتی شب به نیمه رسید و زمان خواب توست، بهتر است همسایهی تو با احتیاط بیاید.
واعظانرا رسد از زمزمۀ عشق بگوشسیحه درهم گسلد مست ببازار آید
هوش مصنوعی: واعظان از زمزمههای عشق بهره میبرند و صدای آن بهگونهای است که حتی مستی را به هم میزند و او را به بازار میآورد.
اینکه بیمار غمت کرد ز دوری نیرّدل قوی دار که خود نیز پرستار آید
هوش مصنوعی: اگر غم دوری تو باعث بیماری من شده، دل قوی داشته باش چون خود تو هم یک روز بهبود مییابی و پرستاری خواهد آمد.