شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و غمناک شاعر است. او از شوری در سر سخن می‌گوید که خود از آن بی‌خبر است و از غم‌هایی که در دل دارد و نمی‌تواند از آن‌ها رها شود، شکایت می‌کند. شاعر احساس تنهایی و اضطراب را تجربه می‌کند و این غم را بی‌پایان می‌بیند. او به معشوق خود اشاره می‌کند و از وی می‌خواهد که کمی از ناز و دلربایی خود کم کند زیرا دیگر تاب این عواطف را ندارد. در نهایت، شاعر به ناامیدی و فقدان‌های خود اذعان می‌کند و به نوعی حالت ناراحتی و عدم توانایی در تحمل سختی‌ها را بیان می‌نماید. او در تضاد با زیبایی‌های عشق، به کمبود احساسات و ناتوانی‌های خود اشاره می‌کند.
به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم
هوش مصنوعی: در ذهن من شور و اشتیاقی بوجود آمده که حتی از خودم هم بی اطلاع هستم. بنابراین، ای فکر و اندیشه، از سرم دور شو، زیرا دیگر به حال و هوای خودم توجهی ندارم.
همه خون خورم که این غم به دلی دگر کند جابه جز این غم ایمن الله که غم دگر ندارم
هوش مصنوعی: همه درد و رنجی که میکشم، به خاطر این غم است که در دلم جا گرفته است. جز این غم، دیگر غمی ندارم که از آن ایمن شوم.
صنم شکر فروشم به دهان نهفته شکرهمه گویدم به تلخی که برو شکر ندارم
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی درونیام را پنهان کردهام، کسی نمیداند که چقدر شیرینی و خوشحالی در وجودم وجود دارد. اما وقتی دربارهاش صحبت میکنم، به تلخی از کمبودش میگویم و احساس کمبود میکنم.
سحری‌ست هر شبی را ز قفا بلی دریغاکه من از فراقت امشب دگر آن سحر ندارم
هوش مصنوعی: هر شب سحری وجود دارد، اما افسوس که امشب به خاطر جداییات دیگر آن سحر را ندارم.
صنما ز کوه نازت پر کاه شد تن منقدری ز ناز کم کن که دگر کمر ندارم
هوش مصنوعی: دلبر من، از زیبایی‌های تو به شدت تحت تأثیر قرار گرفتهام و حالا تنم بیحالت شده است. خواهش میکنم کمی از ناز و خرمیات کم کن، زیرا دیگر تحمل این سنگینی را ندارم.
ز نظاره‌های دلکش به طمع نیفتی ای دلکه امید خیر و خوبی من از این نظر ندارم
هوش مصنوعی: ای دل، فریب زیباییها را نخور، چون من از این نگاهها هیچ امیدی به خیر و نیکی ندارم.
سزد ار ز دست جورت ز جگر فغان برآرمبر شه ولی دریغا که من آن جگر ندارم
هوش مصنوعی: اگر از ظلم و ستم تو فریاد بزنم، سزاوار است، اما افسوس که من توان و قوت آن فریاد زدن را ندارم.
چو ز کعبه جمال تو به مدعا رسیدمبه نیاز نذر کردم که دل از تو برندارم
هوش مصنوعی: وقتی که به زیبایی تو در کعبه رسیدم، با تمام وجود نذر کردم که هرگز دل از تو جدا نکنم.
نه که عهد بوستانم ز نظر برفته نیرّز قفس ملولم اما چه کنم که پر ندارم
هوش مصنوعی: من نمیگویم که دیگر به یاد باغ نیستم، اما از قفس خستهام؛ اما چه میتوانم بکنم که پرواز نمیتوانم کنم.
خر شیخ در تک و دو بر هر خس از پی جومنم آنکه بارِ خسرو ، نکشم که خر ندارم
هوش مصنوعی: من در تلاش هستم تا به دنبال هر کسی باشم، اما بار سنگینی را که بر دوش خسرو است، نمیتوانم تحمل کنم چرا که اسبی برای این کار ندارم.