شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به زیبایی و رمز و راز عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که زیبایی را زلف معشوقی در نسیم صبح می‌توان دید و راز عشق در همه جا وجود دارد. همچنین، به تفاوت بین دیدگاه عاقل و مجنون نسبت به عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر زاهدی به عاشقان طعنه بزند، به خاطر متفاوت بودن نگرش آنهاست.
تا سر زلف تو در دست نسیم سحر استراز سربستۀ ما در همه عالم سمر است
هوش مصنوعی: تا زمانی که موهای تو در دست نسیم صبحگاهی است، راز پنهانی ما در تمام جهان مشهود است.
زاهد ار طعنه بعشاق زند معذور استکار عاقل دگر و شیوۀ مجنون دگر است
هوش مصنوعی: اگر زاهد به عاشقان طعنه بزند، عذر او پذیرفته است؛ زیرا کار عاقل متفاوت است و شیوه مجنون نیز چیز دیگری است.