شمارهٔ ۱۱۶ - کوته نظر
هوش مصنوعی: در این شعر، شمع و پروانه به نمادهای عشق و فداکاری تبدیل شده‌اند. شمع در حال سوختن است و به پروانه‌ای اشاره می‌کند که بیخبر از درد و رنج اوست. پروانه عاشق است و همه‌جا به دنبال عشقش می‌گردد، اما در این مسیر، به چیزی جز سوختن و از دست دادن خود نمی‌رسد. شمع می‌گوید که سوختن و سکوت در برابر عشق هنری بزرگ است و وقتی به آتش عشق نگاه می‌کند، دیگر نمی‌تواند خود را نجات دهد. او با پروانه می‌سوزد و از این سوختن هیچ امیدی ندارد. در نهایت، بیان می‌کند که دیدن خود و صحبت از خود تنها نشان‌دهنده کوته‌نظری است.
شمع بگریست گه سوز و گدازکاز چه پروانه ز من بیخبر است
هوش مصنوعی: شمع در حالت سوختن و ذوب شدن خود، به خاطر این که پروانه از احساسات و دردهای من بیخبر است، گریه می‌کند.
بسوی من نگذشت، آنکه همیسوی هر برزن و کویش گذر است
هوش مصنوعی: کسی که به سمت من نمیآید، در حالی که به هر خیابان و کوچهای سر میزند، نشان‌دهنده بیتوجهی او به من است.
بسرش، فکر دو صد سودا بودعاشق آنست که بی پا و سر است
هوش مصنوعی: در ذهنش به مشکلات و افکار زیادی مشغول است، اما عاشق واقعی کسی است که بدون هیچ قید و بندی به عشق میورزد و خود را فراموش می‌کند.
گفت پروانهٔ پر سوخته‌ایکه ترا چشم، بایوان و در است
هوش مصنوعی: پروانه‌ای که پرهایش سوخته به کسی می‌گوید که تو برای من مثل در و بارگاهی هستی.
من بپای تو فکندم دل و جانروزم از روز تو، صد ره بتر است
هوش مصنوعی: من تمام دل و جانم را به پای تو نثار کردهام، و روزهای من از روزهای تو بسیار بهتر است.
پر خود سوختم و دم نزدمگرچه پیرایهٔ پروانه، پر است
هوش مصنوعی: من خود را سوزاندم و هیچ نالهای نکردم، هرچند که پر پروانه زینت بخش من است.
کس ندانست که من میسوزمسوختن، هیچ نگفتن، هنر است
هوش مصنوعی: هیچکس از آتش سوزان درون من باخبر نیست؛ در خاموشی و بیخبری سوختن، خود مهارتی است.
آتش ما ز کجا خواهی دیدتو که بر آتش خویشت نظر است
هوش مصنوعی: تو از کجا میتوانی آتش ما را ببینی، در حالی که خودت در آتش وجودت غرق هستی و به آن مینگری؟
به شرار تو، چه آب افشاندآنکه سر تا قدم، اندر شرر است
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند با آب، آتش تو را خاموش کند، وقتی که خود او تمام وجودش پر از آتش و سوزش است؟
با تو میسوزم و میگردم خاکدگر از من، چه امید دگر است
هوش مصنوعی: با تو میسوزم و در گدازههای عشق میگردم، اما دیگر نمیتوانم از خودم امیدی داشته باشم.
پر پروانه ز یک شعله بسوختمهلت شمع ز شب تا سحر است
هوش مصنوعی: پرهای پروانه به خاطر یک شعله آتش سوخت، اما شمع فرصتی دارد از شب تا صبح بماند.
سوی مرگ، از تو بسی پیشترمهر نفس، آتش من بیشتر است
هوش مصنوعی: من هر لحظه به مرگ نزدیکتر میشوم و در این مسیر، درد و رنج من بیشتر و بیشتر میشود.
خویشتن دیدن و از خود گفتنصفت مردم کوته نظر است
هوش مصنوعی: افرادی که تنها به خود و ویژگیهای شخصیشان توجه دارند و از خود صحبت میکنند، بینش محدودی دارند و نمیتوانند به درک عمیقتری از دیگران و جهان اطرافشان برسند.