شمارهٔ ۱۷۷ - ابیات پراکنده
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت پاکی نیت و دل اشاره دارد. مفهوم اصلی آن این است که هر نوع نادرستی یا کژی، نشانه‌ای از سیاهی و زشتی است. همچنین، پرهیز از گناه و کژی، به معنای حفظ زیبایی و ارزش درونی است، چرا که اشک و درد انسان‌ها ارزشمندند. در نهایت، بر این نکته تأکید می‌شود که نباید دل را با زنگار و پلیدی آلوده کرد و باید آن را پاک و شفاف نگه داشت.
خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است
هوش مصنوعی: افکار نادرست به کارهای نادرست دلالت میکنند و هر جا که تاریکی باشد، نشانهی تاریکی است.
به از پرهیزکاری، زیوری نیستچو اشک دردمندان، گوهری نیست
هوش مصنوعی: پرهیزکاری، بهترین زینت است و مانند اشک کسانی که درد و رنج میکشند، هیچ چیز گرانبها و ارزشمندی وجود ندارد.
مپوش آئینه کس را به زنگاردل آئینه است، از زنگش نگهدار
هوش مصنوعی: به دیگران نشان نده که دلشان پر از آسیب و کدورت است، زیرا دل هر شخص شبیه یک آئینه است و از زنگار و کدورت باید مراقبت کرد.