شمارهٔ ۱۷۸ - بیت
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به این نکته اشاره دارد که رنج و زحمت رنجبر به اندازه کافی است و اکنون وقت آن رسیده که زیبایی و شادی را در دامن طبیعت، همچون گل‌های خوشبوی یک باغ، تجربه کند.
سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن
هوش مصنوعی: کسی که در برابر سختی‌ها و زحماتش امید دارد، به اندازه کافی است که در یک باغ زیبا، گل‌هایی را پرورش دهد و نشانه‌ای از تلاش و perseverance خود را به نمایش بگذارد.