شمارهٔ ۱۷۹ - بیت
هوش مصنوعی: در این مصراع، شاعر به اشتباهاتی که به دلیل ناپاکی و خطای دیده‌اش انجام داده، اشاره می‌کند و خود را مسئول این خطا می‌داند.
به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری
هوش مصنوعی: به خاطر هدایت چشمانم، در این مسیر نادرست گام برداشتم. تقصیر این اشتباه بر گردن دیدگاه من است.