شمارهٔ ۱ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این ابیات به پاکی و خلوص ذات خداوند اشاره دارند. شاعر می‌گوید که خداوند از هر گونه اغراض و صفات ناپاکی خالی است و درک او برای انسان‌ها ممکن نیست. همچنین، در هر چیزی که به آن نگاه می‌کند، وجود خداوند را مشاهده می‌کند و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جای او را بگیرد.
ای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاککوتاه ز دامان تو دست ادراک
هوش مصنوعی: ای حقیقت تو از هر گونه خواسته و ویژگی پاک و دوری، ما هیچگاه نمیتوانیم به تمامیت تو دست یابیم.
در هرچه نظر کنم تو آئی به نظر‌‌لاظاهر فی الوجود واللّه سواک
هوش مصنوعی: هر چیزی که به آن نگاه میکنم، تو را میبینم؛ از آنچه که در وجود ظاهر است، غیر از تو هیچکس را نمیبینم.