شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از پیوند خود با دیگران جدا شده و تنها به عشق محبوب پرداخته است. او با توصیف زیباییهای محبوب، عشق و شیدایی خود را ابراز میکند و از شور و حال خود هنگام دیدن چهره محبوب میگوید. وی اشاره میکند که وجودش تحت تأثیر محبوب قرار دارد و از بیخبری از خود رنج میبرد. همچنین بیان میکند که هرچقدر هم که تلاش کند، نمیتواند از عشق محبوب فرار کند و حتی در جستجوی او، به خاک پایش سوگند میخورد. در نهایت، شاعر به ناچیزی خود در مقایسه با محبوب اشاره دارد و میگوید که تنها به خاطر او به زندگی ادامه میدهد.
بریدم از همه پیوند و بر تو دل بستمبه مهر روی تو با مهر و ماه پیوستم
هوش مصنوعی: از تمام ارتباطات سایرین جدا شدم و فقط به تو علاقهمند گردیدم. عشق به چهره تو باعث شد که با عشق و زیبایی تو پیوند بخورم.
مرا ز ساغر ابرویت آنچنان شوریستکه بی تملق ساقی خراب و سرمستم
هوش مصنوعی: چشمهای تو به قدری تاثیرگذار و مسحورکنندهاند که من بدون هیچ نیازی به افسون و فریب از طرف بادهساز، در حال غرق شدن در شور و شوق هستم و مست شدهام.
که آفتاب جمال تو دید و آب نشد؟صواب نیست که با هستی تو من هستم
هوش مصنوعی: اگر خورشید زیبا روی تو را ببیند، چگونه میتواند بیاثر بماند؟ درست نیست که من در کنار وجود تو همچنان وجود داشته باشم.
بپای بوس تو دارم سری ولی بی مغزدریغ از اینکه جز این بر نیاید از دستم
هوش مصنوعی: من برای بوسیدن پای تو سر و جانم را آماده کردهام، اما افسوس که هیچ چیز دیگری جز این از من برنمیآید.
رها نشد ز تو تیری که بر دلم ننشستبه خاک پای تو سوگند ناز آن شستم
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو همچنان در دل من باقی است و با وجودی که تیر عشق تو به دلم ننشسته، اما به پای تو قسم میخورم که ناز و زیباییات را فراموش نکردهام.
به گرد کوی تو گرد از وجود من برخاستاگرچه نیست شدم لیک باز ننشستم
هوش مصنوعی: از وجود من در دور و بر کوی تو گرد و غبار برخاست، هر چند که وجودم در آنجا نیست، اما باز هم دست از جستجو برنداشتم.
به جستجوی دهانت که چشمۀ نوش استدر اولین قدم از جوی زندگی جستم
هوش مصنوعی: در پی یافتن لبهایت که مانند چشمهای شیرین و گوارا است، در گام اول زندگی به جستجوی آب آن جوی رفتم.
سر ار ز لطف تو از فرق فرقدان بگذشتولی ز قهر تو طرف کلاه نشکستم
هوش مصنوعی: سرم از محبت تو بالاتر از ستارهها رفته، اما از شدت تلخی تو نتوانستم کلاهم را سرنگون کنم.
گر التفات نباشد ترا به من چه عجبتو شاهباز بلند آشیان و من پستم
هوش مصنوعی: اگر توجهی به من نداشته باشی، چه جای تعجب دارد؟ تو پرندهای بزرگ و بلندپرواز هستی و من موجودی کماحترام و ناچیز.
بهراستی به تو آراست مفتقر خود رانبودی ار تو من ار خویشتن نمیرستم
هوش مصنوعی: بهراستی اگر تو نبودى، من نمیتوانستم خود را بشناسم و به خودم بپردازم.