شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی زیبایی و جذابیت معشوقی است که به «شاهد ازل» تشبیه شده و صفات و ویژگی‌های او به زیبایی توصیف شده است. معشوق به عنوان نماد کمال و حسن معرفی می‌شود، جایی که زیبایی‌اش در هر جنبه‌ای مشهود است؛ از جمال ظاهری تا معرفت و حکمت. شاعر به قدرت و تأثیر این معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی بزرگ‌ترین عقل‌ها و دانایی‌ها نیز نمی‌توانند به درک کامل او برسند. همچنین به عناصر طبیعی و موجودات دیگر همچون گل و درخت نیز اشاره می‌شود که هیچ‌یک به اندازه‌ی او زیبا و دلربا نیستند. در نهایت، شاعر به عشق و ارادت خود به این معشوق ابراز احساسات کرده و از سوز و گداز ناشی از این عشق سخن می‌گوید.
صورت شاهد ازل جلوه گر از جمال تومعنی حسن لم یزل در خور خط و خال تو
هوش مصنوعی: چهره معشوق از ابتدا به وضوح نشاندهنده زیبایی توست و معنا و مفهوم زیبایی که هرگز تمام نمیشود، در قالب خط و خال تو نمایان است.
جام جهان نمای جم ساغر درد نوش توطلعت لیلی قدم آینۀ مثال تو
هوش مصنوعی: جامی که نشان دهندهی جهان است، به ساغر درد تو تبدیل شده و چهرهی لیلی، جلوهگری می‌کند. قدم تو، همچون آینهای، مثال زدنی است.
کوکب دری فلک شمع در سرای توسرمۀ دیدۀ ملک خاک ره نعال تو
هوش مصنوعی: ستارهای از آسمان، مانند شمعی در خانهات میدرخشد و چشم ملک از نور آن به خاک پای درخت تو افتاده است.
عرصۀ فرش ساحت گوشه نشین گدای توقبۀ عرش حلقۀ منطقۀ جلال تو
هوش مصنوعی: در فضای زیبا و دلنشین عشق و محبت تو، سرپناهی برای گدای تو هستم، که به اندازهای بلند و وسیع است که به عظمت آسمان میرسد و درخشش و جلال تو را در بر میگیرد.
دفتر علم و معرفت نسخۀ حکمت و ادبنقطۀ مهملی است در دائرۀ کمال تو
هوش مصنوعی: دفتر علم و دانش، نوعی نسخه از حکمت و ادبیات است که در مقایسه با کمال و بلندیهای تو، تنها یک نقطه بیاهمیت به شمار میآید.
ماه دو هفته بندۀ حسن یگانه روی توپیر خرد به معرفت کودک خردسال تو
هوش مصنوعی: ماه که دو هفته است، خدمتگزار زیبایی منحصر به فرد چهره توست. پیرمردی که درک عمیقی دارد، مانند یک کودک کوچک در برابر فهم توست.
رفرف عقل پیر اگر از سر سدره بگذردباز نمی رسد به اول قدم خیال تو
هوش مصنوعی: اگر عقل و آگاهی کهن نیز از مکانی بلند و عمیق عبور کند، باز هم به ابتداییهای تصورات و خیال تو نخواهد رسید.
نخلۀ طور اگر گهی دم زند انا اللهیداد سماع می دهد مطرب خوش مقال تو
هوش مصنوعی: اگر درخت نخل طور زمانی به صدا درآید و بگوید «هر کس که به خداوند نزدیک است»، این صدا به شنیدههای دلپذیر و زیبا برمیگردد که تو را به خوشی و شادمانی میبرد.
گلشن جان نمی دهد چون تو گلی دگر نشانخلد جنان نپرورد سرو به اعتدال تو
هوش مصنوعی: باغ جان نمیتواند وجود زیبایت را نشان دهد، زیرا هیچ گلی به پای تو نمیرسد و در بهشت، سروی به آرامی و زیبایی تو پرورش نیافته است.
خضر اگرچه زندگی ز آب حیات یافتهباز کند دوندگی در طلب زلال تو
هوش مصنوعی: اگرچه خضر از آب حیات بهرهمند شده و زندگی کرده است، اما باز هم در جستجوی آب زلال تو در تلاش و کوشش است.
ای به فدای ناز تو وان دل دلنواز توسوخت ز سوز ساز تو مفتقر نوال تو
هوش مصنوعی: ای کاش ناز و عشقت فدای جانم شود، دل خستهام به خاطر ناز و محبت تو میسوزد، و من به خاطر زیباییهای تو در تنگدستی هستم.