شمارهٔ ۱۱۷ - غروی اصفهانی

آبرومندم به عشق روی توسرفرازم در هوای کوی تو

رفرفم را تا به او ادنی رساندقاب قوسین خم ابروی تو

من نیم بیگانه از خویشم مرانسالها خو کرده ام با خوی تو

ماسوا را پشت سر افکنده امتا که دیدم روی دل را سوی تو

بر جبینم نقش عشق خال تستدر مسلمانی شدم هندوی تو

سینۀ زارم نشان تیر تستآفرین بر شست و بر بازوی تو

از بهشت عنبرین خوشبوتر استگلشن حانم بیاد بوی تو

رشک سینا شد فضای سینه اماز فروغ غرۀ نیکوی تو

دل زهرآشفتگی آزاد شدتا که شد در حلقۀ گیسوی تو

آن زمان جستم ز جوی زندگیچون شدم در جستجوی جوی تو

مفتقر سرگشتۀ چوگان تستسر چه باشد تا بگردد گوی تو؟