شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره شور و حال عید و عشق و حال و هوای عاشقان است. شاعر به دوستش می‌گوید که نباید فکر کند عاشقان تنها به خاطر شراب شادند، بلکه این بزم فرح‌بخش مملو از عشق و لذت است. عاشقان با دل‌های جگرسوخته در این جشن حضور دارند و آن‌ها به قوانین و مکتب‌های خشک پایبند نیستند. در انتها، شاعر به زمانه و عمر خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عاشقان با وجود همه دشواری‌ها و بلاها همچنان به عشق پایبند بوده و از آن دور نمی‌شوند.
عید است و حریفان ز می عشق خرابندای دوست مپندار که سرمست شرابند
هوش مصنوعی: عید است و دوستان به خاطر عشق در حال خوشگذرانی هستند. اما نباید فکر کنی که آن‌ها به خاطر شراب مست شدهاند.
اسباب همه عیش در این بزم مهیاستارباب طرب خوشتر از این بزم نیابند
هوش مصنوعی: در این مهمانی، تمام وسایل و امکانات شادی فراهم است و کسانی که اهل خوشگذرانیاند، جایی بهتر از این جشن پیدا نخواهند کرد.
چشمان غم اندوختگان جام پر از میدلهای جگر سوختگان نیز کبابند
هوش مصنوعی: چشمان کسانی که غم را در دل دارند، مانند جامی پر از شراب است و دل‌های کسانی که زخمها و سوختگیهای عاطفی دارند، نیز در درد و رنج به مثل کبابی هستند.
علم نظر آموختن از عشق نیارندآنها که مقید بقوانین کتابند
هوش مصنوعی: کسانی که به قوانین و چهارچوبهای کتابها پایبند هستند، از عشق نمیتوانند علم و دانش واقعی بیاموزند.
آهسته رو ای عمر گرامی که به پیشتعشاق تو در باختن جان بشتابند
هوش مصنوعی: عمر گرانبهای خود را با احتیاط بگذران، زیرا عاشقان بیتابند و برای تو حاضری هستند که جانشان را فدای تو کنند.
از دست دل و دیده خود اهل هوایتگه غرقه و گه سوخته در آتش و آبند
هوش مصنوعی: دل و چشمانم که عاشق تو هستند، گاهی در غرقاب عشق و گاهی در آتش و آب دچار درد و رنج میشوند.
گر تیر بلا بارد و گر سنگ حوادثمانند حسین از در تو روی نتابند
هوش مصنوعی: اگر مشکلات و سختیها مانند باران بر سرم بریزد و سنگینی حوادث بر من وارد شود، من از درگاه تو پا پس نخواهم کشید.