شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یار خود می‌گوید که وقت بیدار شدن از خواب غفلت است، زیرا در حال حاضر، فرصت‌های زندگی در حال نابودی است و دیگران در حال عبور از این مراحل هستند. او را به شوق دیدار حق و انجام مناسک دینی دعوت می‌کند و توصیه می‌کند که با جدیت در این مسیر قدم بردارد. شاعر تأکید می‌کند که اگر نتوانی به حرم برسی، می‌توانی در تلاش باشی تا از درون خود به دیدار یار نائل شوی. در نهایت، او یادآور می‌شود که سفر به کعبه همانند سفر حسین (ع) در پیش است و دوستش را به ترک وابستگی به دنیا و توجه به امور معنوی تشویق می‌کند.
امیر قافله کوس رحیل زد ای یارچرا ز خواب بطالت نمیشوی بیدار
هوش مصنوعی: امیر قافله برای سفر آماده شده است، ای دوست! چرا از خواب بیهوده بیدار نمیشوی؟
میان بادیه تو خفته ای و از هر سوبرای غارت عمر تو قاصدان در کار
هوش مصنوعی: در وسط بیابان، تو در خواب هستی و از هر طرف افرادی در تلاشند تا از عمر تو بهرهبرداری کنند.
دلا نگر که رفیقان همنفس رفتندتو منقطع ز رفیقان بوادی خونخوار
هوش مصنوعی: ای دل، نگاه کن که دوستان و همنفسهای تو رفتند و تو اکنون از آنها جدا شدهای و در سرزمینی خطرناک و پر از خون قرار داری.
بشوق بند ز میقات صدق احرامیکه تا شوی همه عمره ز خویش برخوردار
هوش مصنوعی: با شوق و عشق، در زمانی که درست و صادقانه عزم سفر کنی، لباست را به گونهای بپوش که تا آخر عمر از خودت بهرهمند باشی و در زندگی از آن استفاده کنی.
وقوف در عرفات شریف عرفان کنطواف کعبه حق از سر صفا بگذار
هوش مصنوعی: در میدان عرفات شناخت و آگاهی پیدا کن و با نیت خالص و دل پاک، دور خانهی کعبه طواف کن.
اگر بصدر حرم ره نمیتوانی بردنمای سعی که اندر حریم یابی یار
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی به درون حرم بروی، تلاشت را نشان بده که در حریم دوست قرار خواهی گرفت.
چرا نمیکنی ای دوست جان خود قربانچو دست داد ترا عید اکبر از دیدار
هوش مصنوعی: چرا ای دوست نمیخواهی جان خود را فدای من کنی، وقتی که دیدار تو برایم به اندازه عید بزرگ و مهم است؟
بگوی ترک سر و پای از طریق مکشگرت کشند بزاری و گر کشند بدار
هوش مصنوعی: اگر کسی تو را به سر و پا برساند که به تو آسیب برساند، باید به او بگویی که از طرز فکر خود دست بردارد. اگر هم قصد کشتن تو را داشته باشد، تو باید با شجاعت از خودت دفاع کنی.
حسین چون سفر راه کعبه در پیش استبه هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار
هوش مصنوعی: حسین در حال سفر به کعبه است و نباید به هیچ دوستی توجه کند و از هیچکجا حواسش پرت شود.