شمارهٔ ۱۵۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلدادگی به محبوب است. شاعر با بیان اینکه عشق را شناخته و آن را در جهان اعلام کرده‌اند، از یکدلی و همسویی خود و دیگران سخن می‌گوید. او از تجربه‌های سخت و تلخ عشق می‌گوید و اینکه در نهایت با تمام سختی‌ها به محبوب خود رسیدند. با توصیف از قمار عشق و ریسک‌هایی که کرده‌اند، شاعر به وجدانی روحانی و عمیق در محضر محبوب اشاره دارد و در پایان به موسیقی عشق و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند.
ای شهریار حسن ترا تا شناختیماعلام عشق بر سر عالم فراختیم
هوش مصنوعی: ای پادشاه زیبایی، زمانی که تو را شناختیم، عشق را در دلهایمان گسترش دادیم و آن را برای همه اعلان کردیم.
یکدل شدیم و یک صفت و یک روش کنونباز آمدیم از همه و با تو ساختیم
هوش مصنوعی: ما با هم یکدل و همفکر شدیم و به یک روش عمل کردیم. اکنون پس از اینکه از همه چیز دور شدیم، دوباره برگشتیم و با تو توافق کردیم.
تا بر محک عشق نمائیم کم عیاردر بوته بلای تو عمری گداختیم
هوش مصنوعی: برای آزمایش جدیتی عشق، کسانی که ارزش کمتری دارند، در سختی‌ها و مشکلات تو عمری را سپری کرده و دچار آزمون و آزمایش شدهاند.
ره در قمارخانه عشقت بیافتیمتا هر چه بود در ره سودا بباختیم
هوش مصنوعی: ما در راه عشق تو به جایی رسیدیم که همه چیز را در این بازی باختیم.
از مصر تاختن به یکی تاختن رسیداسبی که در طریق هوای تو تاختیم
هوش مصنوعی: از مصر تاختن به معنای سفر کردن و پیمودن راهی طولانی است. در اینجا، شاعر اشاره می‌کند به اینکه با تمام توان و شوق به سوی محبوبش حرکت کرده و به هدف خود رسیده است، مانند اسبی که در مسیر عشق و آرزوی او میتازد.
تا یار در دیار دل ما نزول کردشمشیر منع بر سر اعیار آختیم
هوش مصنوعی: زمانی که محبوب به سرزمین دل ما حضور یافت، ما نیز شمشیر محدودیت و منع را بر سر گردن دشمنان کشیدیم.
گفتا چو سوخت عود دل از عشق ما حسینما در کنار خویش چو چنگش نواختیم
هوش مصنوعی: گفت وقتی که دل ما از عشق حسین سوزان شد، مانند چنگی که در کنارش نواخته میشود، او را در کنار خود احساس کردیم.