غزل شمارهٔ ۸۲۸
هوش مصنوعی: حافظ در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و عشق را به عنوان آتش قوی که دل‌ها را می‌سوزاند، معرفی می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که خود را نمایان کند تا دل‌های عاشق بتوانند از زیبایی او بهره‌مند شوند. پیوند عمیق عشق و اضطراب نیز در این شعر حس می‌شود، به طوری که انتظار و longing برای دیدار معشوق و تاثیر آن بر دل عاشق به خوبی احساس می‌شود. در پایان، شاعر از خواب و حالت‌های آن به عنوان نمادی از عشق و زیبایی یاد می‌کند و به این اندیشه می‌رسد که عشق و زیبایی همیشه در نزدیکی ما هستند.
تا در سر زلف تاب بینیدل در بر من خراب بینی
هوش مصنوعی: وقتی که در دل زلفهای تابدارت نظر میکنی، میبینی که دلم به خاطر تو در حال خرابی و پریشانی است.
گر آتش عشق بر فروزمبس دل که برو کباب بینی
هوش مصنوعی: اگر آتش عشق را شعلهور کنم، دل‌های بسیاری را میبینی که به خاطر آن سوخته و دچار درد و رنج شدهاند.
گر پرده ز روی خود گشاییبس رخ که به خون خضاب بینی
هوش مصنوعی: اگر پرده را از روی چهرهات برداری، چهرهای خواهید دید که پر از خون است.
دل بر در انتظار یابیجان در ره اضطراب بینی
هوش مصنوعی: دل به در انتظار توست و جانم در مسیر اضطراب و بیتابی به سر میبرد.
در مجلس عشق عاشقان رااز خون جگر شراب بینی
هوش مصنوعی: در محفل عشق، عاشقان را میبینی که از درد و رنج دل، شرابی خاص مینوشند.
هین روی چو آفتاب بنمایتا دل ز غمش به تاب بینی
هوش مصنوعی: ایدل، روی خود را مانند آفتاب نشان بده تا دل از درد و غم تو شاد و سرشار از روشنایی شود.
در آیینه حبذا بخندیتا صبح بر آفتاب بینی
هوش مصنوعی: اگر در آینه نگاه کنی و بخندی، تا صبح میتوانی زیبایی آفتاب را ببینی.
در آب نگر ببین جمالتتا آتش اندر آب بینی
هوش مصنوعی: به آب نگاه کن و زیباییات را ببین، تا زمانی که آتش را در آب مشاهده کنی.
خوابت نبرد شبی به سالیگر روی مرا به خواب بینی
هوش مصنوعی: اگر شبی خوابم ببری و مرا ببینی، سالها از عمرم میگذرد و خوابت را فراموش نکن.
عطار به‌کل ز دل فرو شوفریاد رس ار به خواب بینی
هوش مصنوعی: اگر در خواب کسی به تو فریاد میزند، از دل خود خارج شو و به تمام وجودت توجه کن.