(۱۳) مناجاة دیوانه با حق تعالی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زبان یک دیوانه صحبت می‌کند که در عشق به خداوند غرق شده است. او احساس می‌کند که اگرچه ممکن است خداوند به او نزدیک نباشد، اما او همیشه عاشق او خواهد ماند. دیوانه می‌گوید که هیچ‌کس دیگری برایش مهم نیست و از خداوند می‌خواهد که به او آموزش دهد که چگونه عشق را احساس کند. او به زیبایی دوستی و شوق را با پروانه‌ای که به سمت شمع می‌آید، تصویر می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر در دنیا نتوان به راحتی عشق را یافت، اما با نعمت و دولتی که خداوند می‌دهد، می‌توان به آن دست یافت.
بصحرا در یکی دیوانه بودیکه چون دیوانگیش اندر ربودی
هوش مصنوعی: در بیابان، یک دیوانهای بود که وقتی دیوانگیاش را تحت کنترل میگرفتی، دیگر نمیتوانستی او را از دیوانگی جدا کنی.
بسوی آسمان کردی نگاهیبدرد دل بگفتی یا الهی
هوش مصنوعی: به آسمان نگاهی انداختی و از درد دل خود سخن گفتی، ای خدا.
ترا گر دوست داری نیست پیشهولی من دوستت دارم همیشه
هوش مصنوعی: اگر تو مرا دوست داشته باشی، این کار را نمیکنی، اما من همیشه تو را دوست دارم.
ترا گرچه بوَد چون من بسی دوستبجز تو من نمی‌دارم کسی دوست
هوش مصنوعی: اگرچه تو دوستان زیادی داری، اما من به جز تو کسی را دوست ندارم.
چگونه گویمت ای عالم افروزکه یک دم دوستی از من درآموز
هوش مصنوعی: ای عالم نورافشان، چگونه میتوانم به تو بگویم که فقط یک لحظه دوستی و محبت از من بیاموز؟
چنان می‌زی، که هر دم صد جهان جمعز شوق او چو پروانه‌ست زان شمع
هوش مصنوعی: به گونهای زندگی میکنی که هر لحظه مانند پروانه‌ای به دور شمعی میچرخد و از شوق او، جهانی از عشق و شور برپا میشود.
اگرچه نه بعلت می‌توان یافتولیکن هم بدولت می‌توان یافت
هوش مصنوعی: اگرچه نمیتوان به راحتی و بدون زحمت به قاعده و قانون رسید، اما با برخورداری از خوشاقبالی و شانس، ممکن است به نتیجهای خوب دست یافت.
اگر یک ذره دولت کارگر شدبه سوی آفتابت راهبر شد
هوش مصنوعی: اگر حتی یک ذره از خوشبختی و موفقیت به دست آید، آدمی را به سمت هدف و امید خود هدایت می‌کند.