(۲۰) حکایت دیوانۀ چوب سوار

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف یک دیوانه چوبی می‌پردازد که با خنده‌ای مانند گل، در عین بی‌خبری از گذشته و آینده، مشغول گشت و گذار در عالم است. شخصی از او می‌پرسد دلیل شتاب و خوشحالی‌اش چیست و او پاسخ می‌دهد که در میدان زندگی، می‌خواهد لحظه‌ای سواری کند و از فرصتی که در دست دارد بهره‌برداری کند. او تاکید می‌کند که زندگی تنها یک زمان معین دارد که باید از آن به خوبی استفاده کرد و نباید به آینده و گذشته فکر کرد، چرا که عمر تنها یک بار مصرف می‌شود و باید در همین لحظه از آن لذت برد. در نهایت، او هشدار می‌دهد که عقب‌نشینی و نگرانی از آینده باعث بروز مشکلات بیشتری می‌شود.