بخش ۴ - الحکایه و التمثیل

هوش مصنوعی: در این شعر، دیوانه‌ای از پادشاه می‌پرسد که آیا طلا را بیشتر دوست دارد یا گناه را. پادشاه پاسخ می‌دهد که کسی که از طلا خبر دارد، قطعاً آن را دوست دارد. اما دیوانه می‌گوید اگر عقل داری، نباید گناه را رها کنی و فقط به فکر طلا باشی، زیرا گناه را با خود به گور می‌بری و همه طلاها را رها می‌کنی. او به پادشاه توصیه می‌کند که با دنیا و مال آن سر و کار نداشته باشد و به قناعت و زندگی ساده با نان و خرقه بسنده کند. دیوانه سپس می‌گوید که انسان باید از زندگی مادی خود برهد تا از رنج‌ها و دردها آزاد شود، و در نهایت تأکید می‌کند که عزت و ارزش انسانی از تعلق به دنیا و طلا نیست، بلکه در سادگی و بی‌نیازی است.