بخش ۶ - الحکایه و التمثیل

هوش مصنوعی: این شعر از نکو، درویش، به سه آرزوی خود از خداوند اشاره دارد: اول، خواستار مرگی با سلامت است، دوم، آرزوی خوابیدن تا قیامت و سوم، چیزی که گفتنش ناممکن است. او از خداوند می‌خواهد که کسانی که برایشان خوب یاد می‌کنند، همراه نور و خیر باشند. نکو سپس به وضعیت انسان‌ها بعد از مرگ اشاره می‌کند؛ اینکه فرزندان وفادار ممکن است به یاد ما صحبت کنند، اما پاسخ از گور ما برنمی‌خیزد. او به غم و دردهایی که انسان‌ها در زندگی تحمل می‌کنند، اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که بعد از مرگ، سخن گفتن بی‌فایده است و همه باید در آرامش زیر خاک خفته باشند.