شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با ناله و زاری از خداوند درخواست بخشش میکند و به او میگوید که با وجود شرمندگی و پشیمانی، به درگاهش آمدهاند و امیدوار به عفو او هستند. شاعر به نوعی احساس ضعف و بیشرمی خود را بیان میکند و از خداوند میخواهد که بر او رحمت کند.
یارب چو به صد زاری زار آمدهایمگر عفو کنی امیدوار آمدهایم
هوش مصنوعی: ای پروردگار، ما با دلشکسته و خیلی نالان به درگاه تو آمدهایم، اگر تو ما را ببخشی، به تو امیدواریم.
وز بیشرمی خویشتن پیش درتتشویرْ خوران و شرمسار آمدهایم
هوش مصنوعی: ما از بیشرمی خودمان، با چهرهای شرمگین و نادم، به درگاه تو آمدهایم.