شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره سالکی است که در مسیر معنوی خود، با چالش‌ها و سختی‌هایی روبرو می‌شود. او مانند شمعی در حال ذوب شدن است و به تدریج از دنیای مادی و جزئیات آن فاصله می‌گیرد. در نهایت، او با یک نعره، خود را به عالم کل و حقیقت می‌رساند و به روشنی و آگاهی بیشتری می‌رسد.
آن سالک گرم روْ که در شیب و فرازچون شمع فرو گداخت در سوز و گداز
هوش مصنوعی: آن مسافر پرشور و حرارت که در مسیر زندگی، به رغم دشواریها و نوسانات، همچون شمعی که در آتش میسوزد و ذوب می‌شود، با عشق و احساس قدم زده و دچار ذاتی عمیق از سوز و گداز شده است.
کلّی دلش از عالم جزوی بگرفتیک نعره زد و به عالم کل شد باز
هوش مصنوعی: دل او از دنیای جزئیات و ظواهر جدا شد و یک فریاد زد و به جهانی بزرگتر و کاملتر پیوست.