شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل بیخبر خود میگوید که چرا از یکدیگر جدا هستیم و از هم دوریم. او به دل میگوید که همه چیز در عالم به ما میگوید که ما یکپارچهایم و باید به هم بپیوندیم.
هان ای دل بیخبر! کجاییم بیااز یکدیگر چرا جداییم بیا
هوش مصنوعی: ای دل غافل! ما کجا هستیم؟ بیایید با هم باشیم و چرا از یکدیگر جدا شدهایم؟ بیایید دوباره به هم نزدیک شویم.
بنگر تو که هر ذرّه که در عالم هستفریاد همی زند که ماییم بیا
هوش مصنوعی: بنگر به هر ذره از جهان که فریاد میزند ما هستیم، بیا و مشاهده کن.