تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۹۰

از بس که بدیدم ز تو اسرار عجبخون گشت دلم از چو تو دلدار عجب
بس کز همه عالمت بجستم شب و روزتو خود همه عالمی زهی کار عجب!