شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به واقعیت‌های موجود در زندگی اشاره می‌کند و به نوعی انتقاد می‌کند که چگونه انسان‌ها در عوض درک عمیق از یکدیگر به بیخبری و عدم شناخت دچار شده‌اند. او از بیخبری و خودرایی دیگران گله می‌کند و به این نکته اشاره دارد که اگر کسی در واقع به فکر دیگران باشد، باید خود را در کنار آن‌ها ببیند و برای آنان تلاش کند. به نوعی او خواهان همدلی و فهم متقابل است.
ما را باشی بهْ که هوا را باشیوین خلقِ ضعیفِ مبتلا را باشی
هوش مصنوعی: ما را تو حساب کن که چقدر به اوضاع و شرایط اهمیت میدهیم و همچنین به این مردم ضعیف و درگیر مشکلات نیز توجهی داشته باش.
از بیخبری تو خویش رایی جملهما جمله ترا اگر تو ما را باشی
هوش مصنوعی: از ندانستن تو، نظر خود را میسازیم؛ اگر تو هم ما را بشناسی، ما نیز دلمان میخواهد که تو را بشناسیم.