شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که انسان همیشه محبت و عشق خود را از دست می‌دهد و به زیبایی و ویژگی‌های خود می‌بالد. او به این نکته می‌پردازد که چون هیچ کس جز خود فرد وجود ندارد، هرگز توجهی به دیگران نمی‌کند و در دنیای داخلی خود غرق است.
با خویش همیشه عشقِ خود میبازیموز خویشتن و جمالِ خود مینازیم
هوش مصنوعی: ما همیشه به عشق خود فخر میکنیم و از خود و زیباییامون لذت میبریم.
از خویش چو هیچ کس دگر نیست پدیدیک لحظه به هیچ کس نمیپردازیم
هوش مصنوعی: وقتی که هیچکس جز خودمان وجود ندارد، لحظهای به هیچکس دیگری فکر نمیکنیم.