تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۲

از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشتیک یک مویش زِ شور چون انجم گشت
دی داشتم از جهان زبانی و دلیامروز زبان گنگ شد و دل گم گشت