شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از لحظهای صحبت میکند که نه شادی و نه غم را احساس کرده است. او در آن لحظه، تجربهای از اقبال و خوشحالی بیپایان را در یک آن میبیند. با اینکه خود را در جهان کم اهمیت میبیند، اما دنیا را در خود و خود را در دنیا احساس میکند.
زآنروز که دل نه شادی و نه غم دیداقبال هزار ساله در یک دم دید
هوش مصنوعی: از زمانی که دل نه خوشحال بود و نه نگران، ناگاه سرنوشت هزار سال را در یک لحظه به او نشان داد.
هرچند که خویش را به هستی کم دیدعالم در خویش و خویش در عالم دید
هوش مصنوعی: هرچند فرد به خود اهمیت کمی میدهد، ولی دنیا او را در خود میبیند و او نیز خودش را در دنیای اطرافش میبیند.