شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این اشعار به نوعی از محدودیتها و نقشهای زندگی اشاره دارند. شاعر به تمثیل مرغی و ماه میپردازد که به دلیل ویژگیهای خاصشان نمیتوانند در مکانهای معمولی خود بمانند. همچنین اشاره به دانهای دارد که اگر در زمین کاشته شود و رشد کند، به جهانی دیگر پا خواهد گذاشت. این تصاویر نشاندهندهی آزادگی و توانایی شکوفایی در بیرون از مرزهای معمول است.
آن مرغ عجب در آشیان کی گنجدوان ماه زمین در آسمان کی گنجد
هوش مصنوعی: آن پرندهی شگفتانگیز در آشیانهاش جا نمیشود و آن ماهی که روی زمین است در آسمان نمیتواند جا بگیرد.
آن دانه که در دل زمین افکندندگر شاخ زند در دو جهان کی گنجد
هوش مصنوعی: دانهای که در دل زمین کاشته شده، اگر رشد کند و شاخی بزند، در دو جهان جایی نخواهد داشت.